Om daar te geraken moest nog een heuvelachtig gebied -genre Ardennen- worden doorkruist, met meer en meer sneew van toch zo'n 30cm langs de weg (hoogste punt 1600 voet).
Ondertussen verslechterde het weer weer aanzienlijk met sneeuwregen en slechte zichtbaarheid. Eens door die heuvels daagde Tillamook op, een klein stadje, cenrum van de zuivelteelt, met ook een heus Air Museum ondergebracht in een reusachtige hangar die in de 2de wereldoorlog dienst had gedaan als garage voor zeppelins, die de kust moesten bewaken teggen de Jappen.
Vanaf Tillamook zuidwaarts via de Route 101 op weg naar het eindpunt van die dag: Florence.
Route 101 wordt als een "Scenic Route" omschreven, en ze deed mij ook wel denken aan de Great Ocean Road ten westen van Melbourne in Australië, maar die was toch nog wel mooier en vooral veel zonniger!
Vanaf Tillamook zuidwaarts via de Route 101 op weg naar het eindpunt van die dag: Florence.
Route 101 wordt als een "Scenic Route" omschreven, en ze deed mij ook wel denken aan de Great Ocean Road ten westen van Melbourne in Australië, maar die was toch nog wel mooier en vooral veel zonniger!
Onderweg heel veel spectaculaire "viewpoints" van de Pacific. Verder door tot in Lincoln City, een drukke, rommelige kuststad; daar binnen gestapt in een Wal-Mart om dat eens te bekijken. Wal-Mart is een soort Grand Bazar, maar dan wel groter.
Op weg ook overal Whale Spotting areas (vooral orcas), maar hoe ik ook keek: niks te zien, al was de zee bijzonder woest en stormachtig, wat dat wel erg moeilijk maakte
En dan verder naar Newport, thuishaven van de orcafilm "Free Willy" (de Willy is ondertussen weer naar zijn thuis ergens rond Noorwegen). In Newport gestopt -niet om het bekende aquarium te bezoeken- maar wel het Hartfort Marine Science Center vd Univ. van Oregon: een interactieve tentoonstelling over de biologie van de zee en de rol van de visserij daarin.
Nog verder zuidwaarts in Yatchats uitgestapt, een kuststadje met goed bewaarde houten huizen. Vanaf Yatchats werd de weg almaar mooier, maar toen bleek de batterij van mijn camera plat...
Onderweg bleef het wel maar gieten, zodat ik daardoor toch geen zonnige beelden heb gemist.
Overal kom je ook motels tegen, gelegen op de mooiste plekken met zicht op zee, juist boven de beach en deze tijd van het jaar ook heel goedkoop.
Tenslotte aangekomen en gelogeerd in Florence, een stadje met karakter, met een mini vissersvloot langsheen de Siuslaw River (nooit van gehoord!) die wat verder in zee uitgeeft.
De volgende dag was mijn doel: weer weg van de kust, oostwaarts tot in Eugene en dan noordwaarts tot tegen de grens met Washington State.
Die dag was het ook weer fel betrokken en mistig om te beginnen, zodat de omliggende heuvels bijna niet te zien waren.
Na zo'n 30km op weg naar Eugene, mijn postkaarten gepost in Mapleton, in een eenzaam postkantoor langs de baan en dan weer verder door de heuvels naar Eugene.
Hier geen sneeuw, maar wel een heel slechte weg vol putten, kapot gereden door van die "roadtrains" die ze nu in Belgiê blijkbaar ook willen. Het verkeer in de VS verloopt anders bijzonder vlot, omdat iedereen op cruise control aan practisch dezelfde snelheid rijdt van +-50 mijl en er dus geen vertragingen of inhaalmanoeuvers nodig zijn.
Bij het binnenkomen van Eugene: eindeloos veel shopping centers en dan naar het centrum getrokken en gewandeld in en langs de gekende Eugene Universiteit met een heel uitgestrekte campus in veel groen. Overal in de stad tenandere wordt de studenten "discounts" aangeboden in eet- en drankgelegenheden.
Daarna terug naar het Noorden, naar Salem, via de Interstate 5 (de I-5). Halfweg in Albany rondgelopen in weer zo'n groot shoppingcentrum en een sandwichlunch genomen, want ik weiger pertinent een van die duizenden hamburger- taco- en andere tenten binnen te stappen. Maar mij valt toch ook altijd weer op hoe heel klantvriendelijk men steeds en overal weer is.
En dan naar Salem, als referentie voor mijn vader die daar als jonge gast 65 jaar geleden bijna naartoe was geëmigreerd... maar het is de Congo geworden! Salem is niks speciaals, maar heeft wel nogal wat van die typische Amerikaanse wijken met houten villaatjes. Sorry, Salem is wel de hoofdstad van Oregon!
Na Salem ben ik nog via Silverton -ten Oosten van Salem- naar het hogerop gelegen Silver Falls National Park gereden, waar wel nogal wat sneeuw lag en kampeergelegenheden in houten blokhutten, maar blijkbaar alleen maar voor de zomer bestemd.
Om de dag af te sluiten, uiteindelijk verder door naar het noorden getrokken, naar de valei van de Columbia River, om er te belanden en te logeren in een Travelodge Motel in Troutdale, als basis voor een poging die ik morgen toch maar wil trachten te ondernemen om rond Mount Hood te trekken... Dat moet prachtige zichten opleveren!
;
Ik heb ook den truk gevonden om mijn fotos te "plakken" op een kaart van Google op de exacte locatie waar ze getrokken zijn. Je kan dat zien via mijn foto webalbum:
en klik dan op "kaart weergeven"; Je moet dan inzoemen op die kaart en de kaart met je muis verslepen om dat meer precies te zien...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten